Nieske Selles-ten Brinke | Wereld Knuffeldag
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16396
single,single-post,postid-16396,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

21 jan Wereld Knuffeldag

Ben jij een knuffelaar? Ik wel….

Ik ontdekte het toen ik het boek ‘De vijf talen van de liefde’ las, van Gary Chapman.

Een knuffel van mijn man voor hij naar zijn werk gaat en als hij weer thuis komt…. Een plakkerig kusje van mijn kleine meisje als ik haar uit de peuterspeelzaal haal, en ze daarbij haar armpjes stijf om mijn nek slaat. Een boks van mijn oudste puber… voordat hij op zijn fiets stapt om naar school te gaan. Een omhelzing van mijn vader of moeder als ik ze weer zie… Ik kan er niet zonder. Het geeft mij het gevoel dat ik er mag zijn en ik krijg er een geluksgevoel van, waar ik weer heel lang op verder kan.

Als pleegmoeder loop ik er wel eens tegenaan dat deze eerste liefdestaal van mij, meestal niet de eerste liefdestaal van pleegkinderen is. Tenminste… misschien was het dat oorspronkelijk wel. Maar doordat ze een onveilige start hebben gehad in hun jonge leven, is het hechtingsproces verstoord. Hun uitingen van liefde zijn soms zo tegenovergesteld, dat het lijkt of ze je afwijzen, terwijl ze eigenlijk naar je omarming hunkeren. Maar ontvangen lukt toch niet. Zo ingewikkeld!

Je krijgt een klap, en eigenlijk zegt het kind: ‘Ik heb je nodig!’

Een lepel wordt naar je hoofd gegooid, maar eigenlijk wil het kind zeggen: ‘Help me dan!’

Ik wil ze het liefst vastpakken en plat-knuffelen om ze te laten voelen hoeveel ik om ze geef. Maar mijn liefde voor hen komt soms meer binnen door een warme blik, een knipoog en een high five. Vergezeld door een welgemeend compliment.

Wereld Knuffeldag vandaag…. Wie ga jij een extra knuffel geven? Ik ga het vandaag gewoon doen… denk ik. Een extra knuffel voor dat lieve kwetsbare kind. Heel voorzichtig… aangekondigd. Eens kijken of het binnen komt!

 

Geen reactie's

Geef een reactie