Nieske Selles-ten Brinke | Wel het kind, niet de ouders?
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16239
single,single-post,postid-16239,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

31 aug Wel het kind, niet de ouders?

Wie over pleegzorg nadenkt, is in eerste instantie meestal vooral geraakt door de schrijnende verhalen van de kinderen. ‘Ach… zo’n kwetsbaar kind… die zoveel heeft meegemaakt… daar wil ik mijn hart en huis voor openstellen!’

Een prima eerste gedachte. En ook heel begrijpelijk om het kind centraal te zetten als je nadenkt over pleegzorg en over het opvangen van een kind in jouw gezin.

Toch is het eerlijk om verder te kijken dan het kind alleen. Want wie een pleegkind opvangt, vangt een kind op van een ander. Een kind dat negen maanden gedragen is onder het hart van een moeder. Een kind dat verwekt is bij twee ouders. Een kind met het bloed van een ander. Het temperament van een ander. Een kind met een roots.

Het pleegkind wordt niet voor niets uit huis geplaatst. Er is vaak heel veel gebeurd en niet zelden hebben de eigen ouders hierin een onveilige rol gespeeld. Zou je ze dan maar niet het liefst op grote, veilige afstand van het kind willen houden?

Door de jaren heen heb ik ontdekt hoe schrijnend ook het leven van veel ouders is geweest voor ze hun kind kregen. Ik zie liefde bij moeders, en tegelijk een onoverbrugbare angst om lief te hebben. Ik zie een beschadigd kind in vaders… die daardoor niet weten hoe ze zelf vader kunnen zijn. Ik zie teleurgestelde volwassenen, die eigenlijk kind zijn gebleven en zelf hunkeren naar dat wat ze hun kind niet konden geven. Geborgenheid.

Wie over pleegzorg nadenkt moet dat eens in gedachten meenemen. Ja… ga vooral, en in eerste instantie, voor dat beschadigde, kwetsbare kind. Omring het met jouw liefde en gun het kind dat het zich aan jou mag hechten. Ongeacht of het bij je blijft of niet.

Maar probeer ook een beetje ruimte in je hart te creëren voor diegenen die voor altijd onlosmakelijk verbonden zullen zijn met het kind. Zijn of haar ouders! Probeer hen lief te hebben, ongeacht wat er gebeurd is. Dan zal jouw pleegkind niet hoeven kiezen. Dan mag jouw kind het weten: ‘Ik hoor thuis in het pleeggezin. Maar mijn pleeggezin heeft ook een plekje in hun hart voor mijn roots. Ze horen erbij.’

3 Reactie's
  • M v T
    Geplaatst op 09:10h, 31 augustus Beantwoorden

    Wat ben ik blij met de inhoud v je blog. Ook wij doen pleegzorg en zijn mét het kind ook altijd erg bewogen met de ouders. Veel te veel hoor ik in pleegzorgwereld negatief praten over bio ouders. Zonder of met weinig respect… Soms zelfs waar het pleegkind bij is. Ik vind dit altijd zo erg! Ook je eigen kids liefde meegeven voor de ouders vh pleegkind is heel belangrijk, wij bidden consequent vr de ouders vd pleegkids aan tafel en proberen onze pleegkids ook altijd te beschermen tegen allerlei meningen die onze omgeving uit over ‘de ouders vh pleegkind’. Teveel en tevaak hoor ik er veroordeling in doorklinken. Als we Gods bewogenheid ervaren voor deze kinderen, waarom dan geen bewogenheid voor deze bio-ouders! God ontferm U over hen!

  • Hannah
    Geplaatst op 11:48h, 31 augustus Beantwoorden

    Prachtig zus! Mooie les. Zoals Jezus was en deed, zoals Hij het van ons vraagt!

  • Sigrid
    Geplaatst op 19:21h, 02 september Beantwoorden

    Mooi verwoord Nieske! Ga vooral, in eerste instantie voor het kind, maar heb iedereen lief, zodat je kind mag weten: ‘Ik hoor thuis in het pleeggezin. Maar mijn pleeggezin heeft ook een plekje in hun hart voor mijn roots. Ze horen erbij.’
    Leuk om jullie ontmoet te hebben in Frankrijk!

Geef een reactie