Nieske Selles-ten Brinke | Van Idee tot Boek
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16256
single,single-post,postid-16256,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

07 sep Van Idee tot Boek

De afgelopen jaren zijn zeven ideeën een boek geworden. Dat voelt echt bijzonder en ik ben dankbaar dat het kon!

Het betekent echter niet dat er ook maar zeven ideeën waren. Soms krijg ik hoofdpijn van alle ideeën. En het lukt me om er maximaal twee tegelijk uit te werken tot een boek.

Het idee voor een boek komt bij mij op in de praktijk van elke dag.

Dit keer beschrijf ik het proces van het prenten-praat-boek over Pleegzorg: ‘Je hoeft niet te kiezen’.

 

Het is zomer 2011. Onze pleegzoon is net vier geworden en mag voor het eerst naar de basisschool. Een spannend iets, maar hij heeft er zin in.

In de klas staat een leeg kastje. Zoonlief is meteen al gefascineerd door het kastje. Waarom is het leeg? Wat zal er in komen?

Het blijkt om het kastje van het ‘zonnetje van de week’ te gaan. Elke week mag een kind uit de klas het kastje inrichten met persoonlijke spulletjes die iets over hem of haar vertellen. Babyfoto’s, gezinsfoto’s, speelgoed en het favoriete voorleesboek.

Al na enkele weken is onze kanjer aan de beurt. Ik help hem een tas inpakken met favoriete spulletjes. Zijn cars auto’s gaan mee, evenals zijn lieveling cd en foto’s van ons gezin. Ook doe ik het lijstje met de foto van zijn biologische ouders en broers en zus in de tas.

Op school richten we het kastje in. Opvallend genoeg plaatst onze kleine man de foto van zijn biologische familie achter zijn favoriete voorleesboek, zodat de foto niet meer zichtbaar is. Ik vraag hem waarom hij dat doet. Zijn antwoord verrast mij: ‘Hoe moet ik het vertellen dat ik zoveel familie heb? Ik weet niet hoe ik dat moet vertellen.’

Dezelfde dag nog bezoek ik de bibliotheek om een boek te vinden dat hem kan helpen om zijn klasgenoten uit te leggen, wat het betekent om in een pleeggezin te wonen. Het boek vind ik niet. En het knaagt van binnen. Hoe kan ik hem helpen?

Het idee voor een boek ontstaat hier. In de bibliotheek. Het krijgt al snel vorm in mijn gedachten en de situatie van onze pleegdochter van drie gebruik ik voor de verhaallijn. Het boek komt er niet zomaar. Ik moet op zoek naar een illustrator en een uitgever. En vanwege de specifieke doelgroep zoeken we naar subsidie verstrekkers en instanties die het initiatief willen steunen. We slaan de handen ineen met Pleegzorg Nederland en Stichting Kinderpostzegels.

 

Begin 2014 is het idee een boek geworden. Het kostte tijd. Veel tijd. Pleegzoon zit inmiddels in groep 5, maar ook daar heeft hij met trots zijn verhaal verteld. Met behulp van het boek. Zijn pleegzusje kan het nu ook. Ze heeft iets in handen wat haar helpt. Een boek dat gaat over haar. Een prenten-praat-boek dat helpt om haar situatie onder woorden te brengen aan klasgenoten.

Ik ben dankbaar. Mijn doel is behaald.

Het idee is een boek geworden.

 

1Reactie
  • Wilma van den Berg-ten Brinke
    Geplaatst op 09:58h, 07 september Beantwoorden

    Wat prachtig Nieske! Fijn dat je in een boek de dingen kan verwoorden voor zo veel kinderen! Mijn pleegkinderen zijn al volwassen…..en ik ben nu lichamelijk niet meer in staat voor jonge kinderen te zorgen, maar wat goed dat er nu een “hulpmiddel” is!
    Laat nog maar veel van jouw ideeën een boek worden!

Geef een reactie