Nieske Selles-ten Brinke | Pleegkind in December
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16362
single,single-post,postid-16362,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

03 dec Pleegkind in December

Pleegkind zijn is sowieso best lastig, soms. Maar in December valt het echt niet mee.
Zeker niet als de werelden van je pleeggezin en je bio-gezin ver uit elkaar liggen.
In je pleeggezin hoor je wel over Sint. En ze doen ook mee. Maar van jongs af aan leren de kinderen dat het Sinterklaasfeest één groot gezellig verkleedfeest is, waar jong en oud aan mee mag doen.
Tijdens het bezoek aan je ouders hoor je over de echte Sint. Die wel bestaat, en die uit Spanje is gekomen. Je hoort van het grote boek, waar alles over jou al in staat. En je wordt aan het wankelen gebracht.
In het ene gezin mag je je schoen wel zetten, maar je pleegmoeder fluistert ’s morgens in je oor dat ze lang moest zoeken naar dat ene lievelinskadootje van jou. Je buikmama zegt voor de telefoon dat ze ook een schoentje heeft gezet voor jou, en dat Piet ’s nachts bijna niet door de schoorsteen kon. Pffff…. Hoe zit het nou echt? En waarom doen grote mensen zo moeilijk en zo warrig?
Sint is nog niet weg, of Kerst kondigt zich aan. In het ene gezin hoor je over Jezus. Over een kribbe en een stal. Over licht in duisternis en over hoop! Maar tijdens je momenten in het andere gezin hoor je van de kerstman. Van de arrenslee met kadootjes. Van een kerstboom vol lichtjes en van kalkoen tijdens het kerstdiner.
Waarom zou de Sint niet echt zijn, maar dat kleine Kindje wel? Waarom zou het ene kloppen, en het andere niet?
December is verwarrend. Het is een zoeken voor iedereen. Voor ouders en pleegouders: Hoe blijf ik puur, zonder het kind het respect voor de ander te ontnemen?
Voor het kind valt het helemaal niet mee. Hoteldebotel. Duizend gedachten.
Pleegkind in December…. Laat het maar snel Januari zijn!

1Reactie
  • Simone Speksnijder
    Geplaatst op 20:51h, 18 december Beantwoorden

    Ja, inderdaad…… Zó ontzettend verwarrend…… !!

Geef een reactie