Nieske Selles-ten Brinke | Vier de liefde!
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16599
single,single-post,postid-16599,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

14 feb Vier de liefde!

Valentijnsdag… we hadden er nog nooit echt aan gedaan. Ooit heb ik wel eens een reep chocola met de naam van mijn man op zijn werk laten bezorgen. Maar het had zoveel indruk op hem gemaakt, dat hij het, toen hij thuis kwam aan het eind van de middag, al weer was vergeten. Tijdens onze eerste verkeringsjaren leek het me nog leuk om op 14 Februari een bos rode rozen van hem te krijgen… Maar sinds we getrouwd zijn krijg ik elke donderdag bloemen van hem en vieren we onze trouwdag elk jaar uitbundig. 14 Februari was een dag als alle anderen. Tot vandaag.
Ik besloot dat we de liefde gingen vieren als gezin. Niet perse als man en vrouw, maar als ouders met onze kinderen, onze kinderen onderling en wij allemaal met elkaar. En ik kan je zeggen… het is een feestje!
We begonnen de dag met een hartjesslinger voor het raam, persoonlijke kaartjes vol complimenten op ons ontbijtbord en rode chocoladeharten om op te snoepen. We tekenen voor elkaar en vertellen elkaar net even iets vaker dan normaal waarom we zo dol op elkaar zijn. En het zonnetje heeft ook nog besloten deze dag volop aanwezig te zijn. Wat een blijdschap.
Voor vanavond heb ik de tekst uit Johannes 3:16 van de muur gehaald. Die komt na het eten op tafel om ons samen te verwonderen over de ultieme liefde, de uitnemende liefde van God voor ons. Hij gaf Zijn eigen Zoon. Voor ons! Wat een liefde.
Ik ben nog aan het nadenken over een vorm waarmee wij onze liefde kunnen terug geven aan God. Waar zou Hij blij mee zijn? Hoe kunnen we Hem bedanken voor de grote liefde die Hij dagelijks over ons uitgiet? Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat onze grootste gift aan Hem bestaat uit onze liefde voor Hem en voor elkaar. God geniet ervan als Hij Zijn schepping ziet genieten. God verblijdt Zich als Hij ziet hoe Zijn schepping zich verblijdt.
Vandaag blijf ik er gewoon nog even mee door gaan: Heel veel liefde, overdreven veel liefde geven aan hen die Hij aan mij gaf. En ik denk dat dat meteen onze grootste gift is aan onze hemelse Vader: ‘Ziet, hoe lief zij elkaar hebben!’
#Vierdeliefde

Geen reactie's

Geef een reactie