Nieske Selles-ten Brinke | Psalmen in het gezin
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16660
single,single-post,postid-16660,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

01 sep Psalmen in het gezin

Onlangs hield onze wijkpredikant drie opeenvolgende preken vanuit de Psalmen. Ik vond het beeld van de lijdende Herder uit Psalm 22, gevolgd door de zorgende Herder uit Psalm 23, opgevolgd door de regerende Herder uit Psalm 24 prachtig.

Doordat onze predikant regelmatig een beeldend voorbeeld gebruikt, kunnen onze kinderen thuis vaak de strekking van de preek terug vertellen. Evenals een les die ze persoonlijk meenemen uit de dienst.

Het beeld dat gebruikt werd tijdens de preek over Psalm 23 wil ik graag met u delen. De dominee vertelde over een meisje dat lang geleden elke zondag naar een kinderclub van de kerk ging. Op een dag leerde ze de volgende vijf woorden uit Psalm 23 opzeggen: ‘De Heere is mijn Herder!’

Ze leerde de tekst uit haar hoofd door bij elk woord een vinger van haar linkerhand aan te tikken. Terwijl de juf van de kinderclub het voordeed, pakte ze steeds bij het woord ‘mijn’ haar ringvinger helemaal vast. Daarmee kwam alle nadruk op dit vierde woord te liggen: ‘De Heere is MIJN Herder!’

Kort daarna stierf het meisje na een plotseling, ernstig ziekbed. De juf van de kinderclub kwam langs en zag dat het meisje de ringvinger van haar linkerhand stevig vast had met haar rechterhand. De juf was ontroerd en wist wat dit te betekenen had. Het jonge meisje had de laatste momenten voor haar dood troost ontvangen uit de vijf woorden van psalm 23. Jezus was haar Herder, dat wist ze heel zeker. Hij was haar houvast, haar redding!

Onze kinderen zijn het voorbeeld uit de preek tot op de dag van vandaag niet vergeten. Regelmatig zeggen we bij de maaltijd psalm 23 op. En bij de woorden uit het eerste vers houden we allemaal onze ringvinger heel stevig vast als we het woordje ‘MIJN’ uitspreken. Want wat een heerlijke wetenschap voor ons als ouders en voor alle kinderen: De HEERE is MIJN Herder! Altijd en overal.

 

Geen reactie's

Geef een reactie