Nieske Selles-ten Brinke | Hoe rust ik mijn kinderen toe?
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16260
single,single-post,postid-16260,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

10 sep Hoe rust ik mijn kinderen toe?

Misschien bekruipt het angstige gevoel jou ook wel eens. De dreiging van de tijd waarin we leven. De toekomst die ingewikkeld lijkt. ‘Ach, over mezelf maak ik me niet zo druk. Maar, mijn kinderen….’

Wat voor toekomst gaan zij tegemoet? Hoe leer ik hen sterk te zijn en wat kunnen wij ouders hen meegeven om in de toekomst wijs te zijn?

Een onrustig gevoel bekroop mij vanmorgen, op weg naar een afspraak. Door de autoradio klonk de stem van de nieuwslezer. De vluchtelingenproblematiek is niet zo groot geweest sinds WO2. En we gaan er allemaal mee te maken krijgen. Vroeg of laat. Als ik Facebook lees, zie ik de felheid van reacties overal. Voors en tegens. Heftige, uitdagende reacties. Ingetogen, liefdevolle reacties. Ik zoek naar wat mij raakt. Ik probeer een standpunt in te nemen, maar ik weet het soms ook even niet.

‘O God, hoe wapen ik mijn kinderen?’

Terwijl ik de knop van de radio omzet naar de cd-speler heeft de onrust vanbinnen zich langzaam omgezet in lichte angst. Paniek.

‘Ik wil dit niet, Heer. Niet voor hen. Ik wil dat zij in vrede opgroeien. Dat ze mogen genieten van het goede van het leven. Wat kan ik doen?’

Het lied dat klinkt heeft God uitgezocht voor dit moment. Dat weet ik net zo zeker als dat ik weet dat er onrust is in de wereld. Het lied slaat in als een bom. Bij mij. En ik weet dat dit het antwoord is.

‘Geen wapen van de vijand houdt stand, want U houdt de wereld in Uw hand!’

Luister het eens met me mee. En vertel wat het met je doet. Dit is wat wij onze kinderen mogen en moeten leren. VERTROUWEN. Leer ze vertrouwen. Niet op prinsen, niet op overheden, niet op zichzelf of op machten. Leer hen vertrouwen op de heerser van de wereld. Luister maar…

Geen reactie's

Geef een reactie