Nieske Selles-ten Brinke | Herinneringen maken
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16589
single,single-post,postid-16589,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

10 jan Herinneringen maken

Een heel nieuw jaar ligt voor ons. Een lege bladzijde… Wat zal het jaar ons brengen, aan vreugde en verdriet?

Op Oudejaarsdag richten we altijd onze gedenkstenen op. We zoeken mooie, gladde stenen en we zoeken lelijke, hoekige stenen. We vertellen elkaar over mooie, warme herinneringen van het afgelopen jaar. Ook delen we onze moeilijke, verdrietige momenten. De stenen staan symbool voor dit alles.

Als we ook aan het eind van 2017 de balans weer op willen maken, zullen we herinneringen moeten scheppen. Soms overkomen de gebeurtenissen ons. Dan worden het herinneringen, die we zelf niet gezocht hebben. Mooie herinneringen waar we dankbaar op terug kijken, maar ook droevige herinneringen die we liever achter ons laten of veilig opbergen in ons hart.

Herinneringen kun je ook maken. Zelf! Door leuke dingen te ondernemen met je man of vrouw, je zoon of vriendin. Door mooie gesprekken te hebben met je broer of zus, je vader, je dochter, je oma of je buurman. Maak herinneringen waar die ander en jij straks vol dankbaarheid op terug kunnen kijken.

Onze achtjarige pleegdochter valt soms een beetje tussen wal en schip. Met drie grote broers, die standaard tot ‘de groten’ worden gerekend en een klein, driftig zusje, dat vaak een grote hoeveelheid van onze aandacht nodig heeft, zouden we haar soms bijna een beetje vergeten. Omdat ze zich wel redt… omdat ze zo sterk is en zo slim.

En juist met haar, dit oudste meisje, wil ik herinneringen maken. Samen zijn we twee dagen weg geweest. Helemaal weg. Weg van thuis, de dagelijkse drukte. Weg van school, de sport en de buurt. Samen liepen we langs de zee, met onze blote voeten in het zand. We zochten naar schelpen, dronken chocolademelk, keken een film en lachten tot de tranen ons over de wangen rolden. We knuffelden, smeerden lippenstift op onze lippen en sliepen in een hotel. We maakten een herinnering. Een hele mooie, die volgend jaar vast en zeker in ons gedenkstenen mandje komt.

 

Deze column verscheen ook in maandblad de Oogst, januari 2017

Geen reactie's

Geef een reactie