Nieske Selles-ten Brinke | De telefoon van je kind…
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16372
single,single-post,postid-16372,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

14 dec De telefoon van je kind…

Doen jullie het? Af en toe de app geschiedenis op de telefoon van je kind bekijken? Wij spraken met zoonlief af dat we dat de komende twee jaar willen doen. Niet om hem te controleren, maar wel om hem te helpen. Wat app je wel… wat app je niet…
Ik vind het heftig en confonterend hoe hard het er aan toe gaat op whatts app. Vooral in groepen. Wat moeten onze jongens en meisjes een sterk zelfvertrouwen hebben om boven alle insuniaties, alle kantje boord grapjes, alle zogenaamd ‘aardige’ scheldwoorden en wat al niet meer te staan.
Soms lees ik 100 of meer appjes die alleen maar gaan over de status van één kind, zelf onderdeel van de groep. Of twintig foto’s waarvan ik betreur dat mijn kind ze nu op zijn netvlies heeft.
Is er wat aan te doen? Kunnen we er als ouders wat aan doen?
Natuurlijk is het niet de oplossing om tegen je kind te zeggen: ‘Stap maar uit al die groepen’. Want die groepen zijn intussen wel de groepen waar het kind zich in bevind. En waar hij of zij ook zelf zijn rol in heeft. De ene keer een mooie rol, waarbij je als ouder trots bent dat je kind zo sterk is om gewoon af en toe stelling te nemen tegen alle onnodige scheldpartijen en ‘erbij willen horen’- berichten. De andere keer schrik je van het app-gedrag van je eigen kind en vraag je je af hoe het komt dat je dit eigenlijk helemaal niet van jouw kind had verwacht. Hij doet dus niet onder voor de rest. Hij is er onderdeel van.
Als man en vrouw, als ouders van ons kind, concludeerden wij gisteren dat het goed is om de app geschiedenis van ons kind te kennen. Niet om hem ermee om zijn oren te slaan. Wel om er met hem over in gesprek te blijven. Steeds maar weer! En om hem te kunnen bemoedigen als het af en toe ook even heel hard tegen hem gaat. Om hem te kunnen waarschuwen als hij, mogelijk onbedoeld, een andere misschien net iets te hard kwetst in diens ‘zijn’, met woorden of foto’s die nergens toe doen.
Wat groeien onze kids op in een onvoorstelbaar ingewikkelde tijd. Wat is onze taak als ouders ongelooflijk ingewikkeld. Ik roep jullie, mede-ouders, op om vooral heel vaak tegen je kind te zeggen dat je zielsveel van hem of haar houdt. En vertel dat God dat nog meer doet! Dat je kind mooi en goed is zoals hij is en zich niet beter, stoerder of mooier hoeft voor te doen. Versterk het zelfvertrouwen van je kind, en….. lees af en toe zijn of haar appjes! Met toestemming van je kind…..

Geen reactie's

Geef een reactie