Nieske Selles-ten Brinke | Schrijven…..
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16411
single,single-post,postid-16411,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

02 feb Schrijven…..

Soms heb ik een moment zoals dit moment.

Ik kruip achter de computer en wil heel graag schrijven. Gewoon even van me afschrijven.

Maar schrijven en delen over dat waar mijn hoofd vol van is kan even niet. Iets met privacy.

En toch wil ik schrijven. Omdat schrijven voor mij ‘leeg maken’ is. Zodra ik woorden en zinnen op papier heb gezet, zitten ze niet meer in mijn hoofd. En dat geeft ruimte: heerlijke ruimte.

Soms zit je hoofd vol met blijdschap. Zoveel, dat je bijna barst van vreugde. Ik schrijf en schrijf en schrijf… en er ontstaat ruimte voor relativering en werkelijkheidszin.

Soms zit je hoofd vol van zorg en vertwijfeling. ‘Deed ik er goed aan? Kon ik niet beter….’

Ik schrijf en vertel aan mijn papier welke gedachten er in mij leven. En als het er dan uit is… is het ook uit mijn hoofd. Nou ja.. niet helemaal. Maar wel zover, dat er weer ruimte komt voor relativering, voor werkelijkheidszin, voor blijdschap.

Schrijven is afstand doen. Van dat wat zich heeft opgestapeld in je hoofd. En soms is het daarna koesteren… van dat wat je hebt opgeschreven. Koesteren doe ik niet langer in mijn hoofd, maar in mijn hart. Als een dierbare herinnering. Of een wijze levensles.

Schrijven is toevertrouwen. En soms ook delen. Nog geen tien procent van wat ik schrijf kan ik delen. Soms maakt delen rijker. Andere keren juist niet. Dan geeft het juist een eenzame vervulling om het alleen voor mezelf te houden. En voor mijn papier. En God.

God kent elke letter die ik schrijf. En Hij leest over mijn schouder mee. Hij wist al wat ik op ging schrijven, voor ik het in mijn hoofd op een rijtje had. Hij is mijn grote Regisseur. Wat ben ik blij met Hem.

Schrijven… is heerlijk. Schrijven… is fijn. Schrijven… maakt groot, maar vaak ook heel klein!

2 Reactie's
  • Dorien ten Brinke
    Geplaatst op 19:28h, 02 februari Beantwoorden

    Ik herken het niet, wan ben geen schrijver?
    Maar ik vind het wel heel mooi om te lezen hoe jij schrijven ervaart…

  • Erika Smelt
    Geplaatst op 19:38h, 02 februari Beantwoorden

    Hoi Nieske! Ik begrijp je volkomen!!!
    Alleen heb ik te weinig tijd (gun ik me te weinig tijd) om te schrijven
    Hartelijke groet!!!

Geef een reactie