Nieske Selles-ten Brinke | Samen vieren
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16345
single,single-post,postid-16345,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

10 nov Samen vieren

We staan weer aan de vooravond van de Sint perikelen.

O wat zou ik deze periode graag overslaan. Het kost meer dan dat het oplevert. En dan doel ik niet op geld voor cadeau’s, maar op energie. Heel veel energie.

De spanning borrelt op. Of je nu wilt of niet. Het sinterklaasjournaal wordt gekeken, en als je het niet kijkt, snap je het verhaal op school niet meer. Dus beter maar wel kijken. En meteen vertel ik erbij dat het Sint feest een groot verkleedfeest is. Waar vooral grote mensen aan mee doen. Maar ook dan zit ik alweer met een dilemma. Want ik vergeet nooit hoe ik twee jaar geleden door een moeder op mijn vingers werd getikt. ‘Hé, weet je wel wat jouw zoon heeft gedaan? Hij heeft mijn zoon verteld dat Sinterklaas een verklede man is. Ik vind dat zo erg! Nu gelooft hij niet meer! Je kunt je zoon maar beter vertellen dat hij zijn mond moet houden.’

Help.

Ik heb er echt wel mee gelopen. Hoe los ik dit op? Mijn kind dwingen zijn mond te houden, terwijl hij zich opwindt (met mij!) over al die kinderen die hun ouders klakkeloos vertrouwen, terwijl ze gewoon jaren lang voor de gek worden gehouden?

Ik heb hem gezegd dat ik het heel stoer van hem zou vinden als het hem lukt om zijn mond te houden. Maar het bevredigde me niet.

Sinterklaas brengt onrust. Moeilijk inslapende kinderen. En daarnaast ook nog eens kinderen die vroeg uit de veren zijn om te kijken of Sinterklaas is langs geweest. Stel je voor dat ik niets in hun schoentje zou doen. Wat zou de teleurstelling groot zijn. Dus ik doe het wel en houd het feestje in stand.

Nee, Sint mag van mij van de erfgoedlijst. En ik weet dat ik hiermee honderden, zo niet duizenden Sintfans over me heen haal.

Maar ik heb wel een alternatief! Wat als we Advent en Kerst er nu eens op zouden zetten? Vier weken verwachtingsvol uitzien naar de komst van het Kind! Het Kind dat geen cadeau’s meebrengt, geen hulpknechten en geen spannend verhaal. Maar het Kind dat Zichzelf brengt. In huizen van gezinnen, van eenzamen en van vluchtelingen. Het Kind dat een blijde, hoopvolle boodschap met Zich meebrengt en die vrede zaait in onrustige harten. Wouw… ik zou het geweldig vinden. Alle aandacht voor het Kind. En weet je wat zo bijzonder is? Je hoeft je eigen kinderen later niet te vertellen dat het maar een sprookje was… dat Kerstfeest. Je kunt ze vertellen dat het een heerlijke waarheid is. Die altijd overeind blijft staan.

Het feest van de geboren Koning! Ik kijk er ontzettend naar uit… Advent en Kerst vieren, samen met de kinderen. Maar eerst nog even die Sint perikelen…

(Volgende blog gaat over inhoudsvol vieren tijdens Advent en Kerst!)

 

Geen reactie's

Geef een reactie