Nieske Selles-ten Brinke | Open brief….
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16455
single,single-post,postid-16455,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

28 apr Open brief….

Open brief aan wethouder Bert Frings uit Nijmegen,

Vandaag las ik in het Algemeen Dagblad van 27 april jl. dat u vindt dat campagnes om kindermishandeling en huiselijk geweld te melden even in de ijskast moeten. Ze leveren te veel meldingen op, terwijl de meldpunten nu al niet eens meer toekomen aan acute gevallen. Deze boodschap geeft u aan het ministerie van Volksgezondheid en Welzijn. Aldus het Algemeen Dagblad. Vandaag ging het in het nieuws over een moeder. Ze wordt berecht vanwege het doden van drie van haar kinderen.
Hoe tegenstrijdig kan het zijn! We gaan niet langer ons best doen om mensen over te halen om kindermishandeling adequaat aan te pakken. We laten het gewoon gebeuren. Kinderen moeten het de komende tijd maar even uitzingen. ‘Even volhouden nog… die verwaarlozing. De vernedering. De mishandeling. Even kiezen op elkaar, jongens en meisjes! Er is namelijk te weinig geld voor jullie. We kunnen de problemen van jullie ouders en opvoeders niet aan en daarom moeten jullie het gewoon nog even ondergaan. Het is niet anders.’
Alle haartjes op mijn armen gingen overeind staan bij het lezen van dit bericht. Ik hoop maar één ding. Dat het ministerie van zorg en welzijn de voorstellen van u met één veeg van tafel veegt. Ik hoop dat ze nog harder hun best gaan doen om mensen op de juiste plekken te krijgen. Ik hoop dat het geld daar komt waar het moet komen, namelijk bij de meest kwetsbaren van onze samenleving. Onder andere kinderen.
Beste meneer Bert Frings uit Nijmegen,
Ik hoop van harte dat u op uw woorden terug wilt komen. En dat u weer gaat doen waar u voor gekozen bent. Namelijk opkomen voor de belangen van uw burgers. Uw kleinste burgers. Kinderen.
Laat hen niet in de kou staan! Help hen waar u kan. Mogelijk hebt u zelf nog een plekje in uw huis beschikbaar. Als moeder van twee biologische kinderen en drie pleegkinderen weet ik uit ervaring hoe hard zij uw liefde en steun nodig hebben. Zet de deur van uw huis open en help, in plaats van domme dingen roepen. Want kinderen in de kou laten staan… dat zijn we in Nederland niet gewend!

Een bezorgde groet,
Nieske, (Pleeg)moeder van vijf pareltjes tussen 3 en 12 jaar.

Link naar het artikel in het AD:
http://www.ad.nl/…/Stop-campagne-tegen-kindermishandeling.d…

Geen reactie's

Geef een reactie