Nieske Selles-ten Brinke | Drempelvrees… Drempelmoed!
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16875
single,single-post,postid-16875,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

31 dec Drempelvrees… Drempelmoed!

Ik vroeg het mijn 11 jarige dochter en haar vriendin: ‘Weten jullie wat drempelvrees is?’Ze moesten even overleggen, maar kwamen toen met: ‘Dat je iets nieuws moet gaan doen, wat je eigenlijk heel spannend vindt.’Zij gaan de komende maanden afscheid nemen van groep 8, om een nieuwe stap te zetten richting een nieuwe school, ander onderwijs en een nieuwe klas. Spannend… ze moeten een drempel over!

Ik ervaar de overgang van 2019 naar 2020 als een drempel. De drempel is best hoog.
Het jaar dat achter mij ligt was moeilijker dan alle jaren daarvoor.
Het nieuwe jaar is leeg… blanco… Maar ik besef meer dan ik ooit beseft heb dat 2020 een jaar zal worden waarvan ik niet één dag zelf in de hand heb.
Ook de voorgaande jaren had ik nooit een dag in eigen hand, maar ik stond daar veel minder bij stil. Ik plande, organiseerde, droomde en genoot van wat op mijn pad kwam.
Nu is het anders. Het is stil. De weg voor mij is stil… Ik heb niet echt dromen, geen concrete plannen… wel verlangens.
Mijn grootste verlangen is dat ik die drempel mag oversteken samen met God. Aan Zijn hand…. Een hand die ik niet van plan ben los te laten, welke weg Hij ook met mij gaat.
Ineens zie ik dat de hoge drempel een uitgesleten plek heeft in het midden. Iemand is de drempel voor mij overgegaan.
Jezus heeft de vrees uit de drempel weg genomen, door die vrees Zelf op Zich te nemen voor Hij mij de drempel over laat gaan.
Dat is wonderlijk… Hij staat aan de andere kant van de drempel met Zijn hand uitgestoken… Ik hoef die hand alleen maar te grijpen, zodat Hij mij over de drempel trekken kan.
Drempelvrees wordt drempelmoed… want mijn God is zó goed.

1Reactie
  • Gerrianne de Vries
    Geplaatst op 15:31h, 31 december Beantwoorden

    ♥️
    En als je de drempelmoed toch weer eens kwijt bent draagt Hij je … de goede Herder

Geef een reactie op Gerrianne de Vries Annuleer reactie