Nieske Selles-ten Brinke | Angst en Geloof
Pleegzorg heeft mijn passie. Ik geloof dat wij in het klein verschil mogen en kunnen maken in het leven van kwetsbare mensen en kinderen. Ik kan dat niet in eigen kracht, maar geloof dat God mij alles geeft wat nodig is. Ik vind het belangrijk om onze kinderen op te voeden bij het geloof in God. Geloofsopvoeding is daarom een belangrijk thema in ons leven. Ik geef graag workshops over geloofsopvoeding en het vieren van christelijke feesten met kinderen. Ook vertel ik graag aan mensen die geïnteresseerd zijn in pleegzorg over onze ervaringen in de praktijk. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan schrijven. Zowel boeken voor kinderen als voor ouders. Thema’s zijn geloofsopvoeding en pleegzorg. Ik hoop zo anderen te inspireren en te helpen bij hun zoektocht naar de plek die zij mogen innemen in de maatschappij.
Pleegzorg, Langdurige pleegzorg, Crisispleegzorg, Geloofsopvoeding, Schrijven, Bijbels Dagboek, kinderen, Vieren, Christelijke feesten, Geloof, Jezus, Biologische ouders, Pleegouders, Workshop, Boeken, Prentenboek
16320
single,single-post,postid-16320,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.1,vc_responsive

19 okt Angst en Geloof

Het één sluit het ander niet uit.

De vrienden van Jezus waren angstig in de storm, terwijl Jezus dichtbij hen was. Ze wisten tot welke grote dingen Jezus in staat was. En toch was er angst.

Ze keken naar de dingen die gebeurden, de omstandigheden. Ze vergaten te kijken naar Hem.

Gisteren in de kerk ging het over deze tekst, uit Markus 4.

Terwijl de mannen roeien wat ze kunnen, beuken de golven tegen hun schip. Ze scheppen met hun handen en met alles wat voorhanden is, het water uit hun boot. Er lijkt geen redden aan.

Angstig gaan ze door, ze hebben geen keus. Tot ze zich ineens realiseren dat Jezus ook aan boord is van het wankele bootje. Hij ligt op een kussen en slaapt.

Hoe is het mogelijk? Jezus slaapt, terwijl alles lijkt te vergaan.

Zijn vrienden schudden Hem wakker en roepen Hem toe: ‘Help ons, wij vergaan!’

Jezus wordt wakker en kijkt Zijn mannen aan: ‘Waarom zijn jullie zo angstig,’ vraagt Hij, ‘hebben jullie geen geloof?’

Ongelooflijk dat Jezus op dit moment wijst op ‘geloof’. Als alles verloren lijkt is dat wat over blijft: Geloof!

Het bepaalde mij bij de uitzichtloosheid van de vluchtelingensituatie, wereldwijd. Ver weg spelen er vreselijke dingen, dichtbij zoeken we koortsig naar oplossingen. Als het maar een beetje bij ons uit de buurt blijft, dan vinden we het nog wel oké. Maar zodra dat AZC in onze achtertuin komt is het gedaan met ons passief toekijken. Dan komen we in de benen en protesteren we schaamteloos om het maar niet te dichtbij te laten komen. Vluchtelingen moeten een veilige plek krijgen. Ja, dat wel. Maar niet in mijn straat.

Vluchtelingen kunnen gevaarlijk zijn, toch? Stel je voor dat het waar is… wat sommigen zeggen. Dat een aanzienlijk aantal van hen mogelijk geradicaliseerd is. Stel je voor dat mijn kind door de straat fietst, en van die mensen tegen komt. Stel je voor dat ze getraumatiseerd zijn door alles wat ze meemaakten, waartoe zullen ze wel niet in staat zijn? Nee, alles prima, stop ze in tenten op het strand of in het bos. Zet ze in afgelegen kazernes of in vervallen fabrieksgebouwen. Maar niet in mijn stad, niet in mijn dorp, niet in mijn straat. Laat staan in mijn huis.

Het was tijdens die dienst alsof ik zo’n vriend van Jezus was. Ik zat ineens in dat bootje en ik roeide of mijn leven ervan af hing. Asielzoekers zijn eng… we moeten roeien, roeien om onszelf veilig te stellen, boven hen. We schreeuwen, schrijven, overleggen en we doen maar. Maar we vergeten iets. Iets fundamenteels. We vergeten dat Jezus binnen handbereik is. En Hij stelt ons de vraag, vandaag: ‘Waarom zijn jullie zo angstig? Hebben jullie geen geloof?’

Angst en Geloof… ze komen voor naast elkaar. Maar ze horen niet bij elkaar. Het is fout om de angst overeind te laten staan… terwijl je gelooft. Het is onmogelijk dat de angst het wint… van je geloof, in Hem!

Open je hart!  Nederland heeft toch een hart?

Open je hart, en geloof!!

2 Reactie's
  • Marinus ten Brinke
    Geplaatst op 18:29h, 27 oktober Beantwoorden

    Wat een diepe waarheid houd je ons voor. Dank . Hoe belangrijk om voortdurend het oog op JEZUS onze Leidsman te houden.. Hij houdt de regie en leidt ook onze wegen. en opene inderdaad ons hart voor een ieder die Hij op onze weg plaats. Gods zegen toegebeden Nieske!

  • Wolbert Meijer
    Geplaatst op 14:08h, 30 oktober Beantwoorden

    Dank voor deze mooie overweging. In het themanummer van het blad OnderWeg over ‘angst’ werd hiernaar verwezen. Vanavond in onze huiskring gaan we het over dit onderwerp hebben, en ik wil dan jouw verhaal voorlezen.

Geef een reactie